Mijn filosofische onderzoek richt zich op twee tradities.

Hermeneutische fenomenologie

Ten eerste de Europese traditie van de hermeneutische fenomenologie. Deze traditie is begonnen bij Martin Heidegger en stelt de menselijke ervaring centraal. Die ervaring is niet de alledaagse ervaring, maar een ervaring die moet worden herwonnen door middel van interpretatie.

Ik ben vooral geïnteresseerd in filosofen die dit idee toepassen op de politiek, met name Hannah Arendt en Paul Ricoeur. Op basis van hun werk ontwikkel ik een visie op politieke participatie die de noodzaak benadrukt afstand te nemen van alledaagse taal, denkpatronen en gewoonten. Om in politiek te kunnen participeren moet je je eerst van het alledaagse leven distantiëren. De interpretatie van teksten (verhalen, metaforen) en handelingen (performances) speelt daarbij een belangrijke rol.

Egalitair liberalisme

Daarnaast interesseer ik me voor de ‘analytische’ (Engelstalige) traditie van John Rawls, Ronald Dworkin en Will Kymlicka. Ik richt me vooral op het werk van Will Kymlicka, die bekend is vanwege zijn pleidooi voor een gematigde vorm van multiculturalisme. Hij laat zien dat cultuur, meer specifiek gedeelde verhalen en praktijken, een voorwaarde zijn voor kritische zelfreflectie. Cultureel besef is niet tegengesteld aan afstand nemen van het hier en nu maar een voorwaarde daarvoor.